Ieder beginnende naai(st)er zal het wel kennen die knoopsgaten angst. In het begin had ik hier ook enorm veel last van en voor de zekerheid ging ik dan altijd langs bij mijn mama. Ze was wel streng hoor want de knoopsgaten maken voor mij, dat deed ze niet. Dat moest ik zelf maar doen.
Ze had gelijk hoor, ik geef het eerlijk toe. Want oefening baart kunst en ik sta er af en toe zelf van te kijken tegen welk tempo die knoopsgaten tegenwoordig van onder mijn machine rollen. Het enige dat ik nog steeds niet kan missen is een voorbeeld van een bestaand hemdje langs me. Dan kan ik nog eens spieken waar en in welke richting die knoopsgaten moeten komen. Misschien wel herkenbaar voor sommigen?
De knoopsgaten en knopen van dit nieuwe hemdjurkje voor Femke zaten gelukkig ook super snel op hun plaats. Het vinden van de knopen die ik in mijn gedachten had, dat was echter een ander verhaal. Te groot, te blinkend, niet wit genoeg, ik vond nergens mijn goesting. Tot bleek dat Ondinneke de perfecte knoopjes had liggen in haar knopendoos en ik die zomaar kreeg.
Voor mij is het plaatje nu helemaal geworden zoals ik in gedachten had. Een romantisch hemdjurkje met driekwart mouwen en een a-lijn rokje. Dat was toch wat ik voor ogen had toen ik deze Neat In Mustard Katoen kocht bij Pindanutjes. Geslaagd? Ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden ;-).
Tot de volgende keer!
Altijd blij met jullie reacties!
